Part 2 : Between...us 2 [Fin]

"ตกลงฉันรับข้อเสนอของคุณ"

ดวงตาสีเขียวทอประกายวาบอย่างสมใจ เธอรับข้อเสนอของเขาอย่างที่คิด ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นจากเก้สอี้ที่นั่งอยู่ช้าๆ ก่อนจะเดินไปสำรวจรอบๆห้อง... สำรวจขวดเหล้าที่เรียงอยู่มากมายภายในห้อง ก่อนมือหนาจะคว้าเอาเหล้าสามขวดจากทั้งหมดนั่นมาตั้งบนโต็ะ แล้วทรุดตัวนั่งเช่นเดิม

"ฉันเลือกสามขวดนี้... เธอ?" ชายหนุ่มเอ่ยถามในขณะที่รินเหล้าลงในแก้วแต่ละใบ

บลู เหลือบมองชนิดของเหล้าที่อีกฝ่ายเลือกแล้วขยับยิ้มเครียด ให้ตาย... เขาเลือกเหล้าชนิดเดียวกับที่เธอต้องการทุกอย่าง... เธอรู้แล้วว่าเขาจะทำอะไร เหล้าทั้งสามชนิดนี้ดูจะไร้พิษสงถ้าไม่ได้ดื่มติดต่อกัน แบบที่เขาและเธอกำลังจะทำ... มือบางเอื้อมมือไปคว้าขวดเหล้าที่อีกฝ่ายเลือกมารินใส่ในแก้วแต่ละใบช้าๆ ในปริมาณที่เท่ากับอีกฝ่าย

การกระทำที่ทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้น เล็กน้อยๆ อย่างแปลกใจ นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะทำเช่นนี้... การกระทำที่บอกให้เขารู้ว่า 'เธอ' รู้ทันเขาทุกก้าว...

กรีนเอื้อมมือไปคว้าแก้วหนึ่งในสามใบที่ส่งแก้วอีกใบกลับมาเช่นกัน

"...ดื่ม..."

จูบ ร้อนไล่ไปตามแก้มนวล...เปลือกตา...ก่อนจะกลับมาที่ริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง มือหนาเอื้อมไปประคองท้ายทอยที่ปกคลุมไปด้วยเส้นไหมสีน้ำตาล เพื่อให้รับสัมผัสจากเขาได้มากขึ้น ขณะที่มืออีกข้างก็ค่อยๆดึงรั้งร่างสูงโปร่งของหญิงสาวเข้ามาในวงแขน แล้วกระชับอ้อมกอดแน่น

หญิงสาวลืมตาขึ้นช้าๆ จับจ้องไปยังดวงตาสีเขียวแก่ของอีกฝ่าย ดวงตาที่เหมือนจะสะกดให้เธอหลงลืมทุกสิ่ง ประกอบกับสัมผัสจากมือคู่นั้น และ...สัมผัสจากริมฝีปาก... นี่เธอ...คิดผิดหรือเปล่าที่เลือกเดินหมากแบบนั้น จนเกมออกมาในรูปแบบนี้...

กรี นหลับตาช้าๆ พยายามรวบรวมสติ...ที่ดูจะทำได้ยากเสียเหลือเกิน เวลามีร่างบางอยู่ในอ้อมกอด กลิ่นหอมจางๆของท้องทะเลที่ลอยออกมาจากเรือนผมสีน้ำตาล ปะปนกับกลิ่นแอลกลฮอลล์ในอากาศทำให้เขามึนงง ...หลงใหลไปกับสัมผัสที่เขากำลังมอบให้กับคนตรงหน้า ...ไม่ใช่แค่เธอเพียงคนเดียวหรอกที่สับสนไปกับความคิดและการกระทำของตน เอง... เขาก็เช่นกัน ...เสพติด...กับสัมผัสแสนหวาน...ทว่าร้อนแรง

เขามาที่นี่เพราะภารกิจ...ภารกิจที่จะล้มเหลวไม่ได้ แต่ทุกอย่างกำลังจะพังลง เพราะหญิงสาวตรงหน้า!!!

หาก ทว่า...เหมือนโชคจะเข้าข้างเขา... เพราะก่อนที่ชายหนุ่มจะสูญเสียการควบคุมตนเอง แล้วทำตามความปรารถนา และสัญชาตญาณดิบที่ซ่อนอยู่ภายใน สัมผัสเย็นๆของโลหะชิ้นเล็ก ที่มือหนาก็ปลุกให้สติชายหนุ่มกลับมาคมชัดอีกครั้ง

รอยยิ้มบางๆปราก ฎขึ้นมาบนใบหน้าคมคาย ความคิดและแผนการถูกร่างขึ้นในหัวอีกครั้ง...คราวนี้...รู้ดีเป็นที่สุด ว่านี่เป็นเพียงโอกาศสุดท้าย... ที่จะเอาชนะหญิงสาวในอ้อมกอดในเกมของเจ้าหล่อน โอกาศสุดท้ายที่จะผิดพลาดไม่ได้!!!

กรีนค่อยๆคลายอ้อมกอดออกช้าๆ ดวงตาสีเขียงเลื่อนลงมาสบกับดวงตาอีกคู่ท้องทะเล... อัญมณีสีน้ำเงินของทะเลของหญิงสาวที่มีกลิ่นกายแบบเดียวกัน ชายหนุมเอื่อมมือไปสัมผัสกับกลุ่มเส้นไหมสีน้ำตาลหนาราวต้องมนต์สะกด ขณะที่มืออีกข้างก็ดึงรั้งร่างโปร่งของหญิงสาวเข้ามาใกล้อีกครั้ง

ระยะ ห่างที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆกับสัมผัสร้อนที่ไล่มาตามต้นเรียวขาผสานกับรส สัมผัสของริมฝีปากบางบนใบหน้า ทำเอาสติของหญิงสาวเริ่มเลอะเลือนกอ่นจู่ๆสัมผัสทุกอย่างจะหยุดลงพร้อมๆ เสียงทุ้มนุ่มที่ดังข้างๆหู

"ฉันชนะ..."

ดวงตาสีน้ำเงิน เบิกกว้างกับคำพูดนั้น หญิงสาวดันตัวเองออกห่างจากอีกฝ่าย ตวัดสายตาไปยังวัตถุในมือของอีกฝ่าย ขณะที่มือหนึ่งก็เอื้อมไปสัมผัสต้นขาของตัวเอง ก่อนจะสบทออกมาเบาๆเมื่อพบว่า วัตถุในมืออีกฝ่ายเป็นวัตถุชิ้นเดียวกับที่เคยอยู่ที่ต้นขาของเธอ

ดวงตาสองคู่สบประสานกัน คู่หนึ่งเต็มไปด้วยความประหลาดใจปนกับความไม่พอใจฉายชัด และอีกคู่...ประกายสงบนิ่งที่ฉายแววสมใจอยู่ลึกๆ

และเป็นเจ้าชองดวงตาสีเขียวแก่ที่เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นก่อน "สรุปว่า...เธอยอมผูกขาดข่าวใช่มั้ย"

บลู ถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะกลอกสายตาไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ เสียงหวานสูงบ่งบอกถึงความไม่พอใจของเจ้าของเสียงได้เป็นอย่างดี "ฉันรักษาสัญญาแน่ ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก"

ร่างโปร่งบางเดินกลับไป นั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม มือข้างหนึ่งเอื้อมไปคว้าแก้วที่ยังมีของเหลวอยู่ภายในขึ้นมาดื่ม...สงบ อารมณ์ตัวเองดวง ตาเรียวหลุบลงต่ำ ...เธอแพ้... แพ้ให้กับกลอุบายของเธอเอง เธอแพ้ให้กับดวงตาสีเขียวคู่นั้น ดวงตาที่เหมือนจะดูดเอาสติของเธอให้หายไปเพียงแค่สบตา ...แพ้ให้กับสัมผัสร้อนแรงของมือหนาและริมฝีปากที่สัมผัส แม้ตอนนี้ก็ยังหลงเหลืออยู่ในร่างกายของเธอ และที่น่าเจ็บใจเป็นที่สุด ... เธอแพ้ใจตัวเอง... หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ปิดตาลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปิดขึ้นมาใหม่ด้วยความรวดเร็วเท่ากัน หากที่ต่างออกไปคือประกายที่กลับมาฉายแววมั่นใจเต็มเปี่ยม เหมือนก่อนที่ 'เกมเดิมพัน' จะเริ่มขึ้น

มือบางแบออกมาตรงหน้าของชายหนุ่ม "ค่าข่าวสามพันล้าน ค่าปิดปากอีกสองหมื่นล้าน ทั้งหมดรวมเป็นสองหมื่นสามพันล้าน เงินสด ! "

ชาย หนุ่มเลิกหคิ้วขิ้นน้อยๆกับคำพูดของคู่เจรจา ดวงตาสีเขียวแก่ชำเลือนมองอีกฝ่ายด้วยแววตาครุ่นคิด นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในห้องนี้เป็นครั้งแรก...ที่เขาจับทางอีกฝ่ายไม่ออก... ค่าปิดปากแค่สองหมื่นล้านราคาที่ดูไม่สมกับมูลค่าซักนิด "เธอ...ต้องการอะไร..."

รอยยิ้มบางๆปรากฎขึ้นบนใบหน้าหวาน ดวงตาสีน้ำเงินทอประกายระยิบอย่างสมใจ

"ก็แค่... ต้องการผูกขาดแหล่งข้อมูลของแก็งค์สไปรัลที่ยิ่งใหญ่... ก็เท่านั้น"

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ...อีกฝ่ายต้องการอะไรกันแน่ ข้อเสนอที่ดูยังไงเขาก็เป็นฝ่ายได้แบบนี้...

เสียง หัวเราะหวานใสดังขึ้นเบาๆ ทำให้คิ้วหนาขมวดเข้ามากันมากขึ้น ดวงตาสีเขียวเต็มไปด้วยประกายสงสัย ดวงตาสองคู่สบประสานกันอีกครั้ง ก่อนที่ชายหนุ่มที่ปิดตาลงช้าๆถอนหายใจออกมาแรงๆรู้สึกเหนื่อยใจและสำนึกผิด ขึ้นมาเป็นครั้งแรกที่ยอมก้าวเข้ามาอยู่กับหญิงสาวตรงหน้าสองต่อสองแบบ นี้...

"ถ้าฉันจะขอคำอธิบาย... ข้อตกลงของเธอ" เอ่ยขึ้นเรียบๆหากแต่น้ำเสียงแฝงไปด้วยควมอ่อนใจ...ที่ไม่รอดหูอีกฝ่าย

"คำ อธิบาย? อย่างคุณต้องการคำอธิบายข้อความง่ายๆแบบนี้ด้วยเหรอ..." เสียงหวารเอ่ยกระเซ้า ยั่วอารมณ์อีกฝ่าย หากแต่ก็ดูเหมือนจะไร้ผล ...เมื่อชายหนุ่มไม่มีการแสดงอารมณ์ใดๆออกมาแม้แต่น้อย เว้นแต่น้ำเสียงที่ดูจะเพิ่มความเหนื่อยใจขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

"ถ้า เป็นข้อตกลงปกติฉันก็ไม่ต้องการคำอธิบายหรอก แต่ข้อตกลงที่ไม่ว่าดูยังไง ฉันก็เป็นฝ่ายได้ประโยชน์แบบนี้น่ะ.... คงต้องขอคำอธิบายจากเธอแน่ ...ราชินีข่าวสาร..."

บลูลุกจากเก้าอี้ช้าๆ สาวเท้าไปยังบรเวณที่ชายหนุ่มคู่สนทนายืนอยู่ ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ "ก็แค่... อยากขอโอกาสแก้มือเท่านั้น" หญิงสาวขยายคำตอบของตัวเองเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูยังไม่พอใจกับคำตอบ "นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันแพ้ในเกม ผู้ชนะอย่างคุณจะไม่ให้โอกาสแก้มือกับคนแพ้เลยหรือไงกัน"

"...แค่นั้น?"

"แล้วก็คนที่ฉันยอมเจรจาด้วยมีแต่คุณเท่านั้น"

"ทำไมถึงเป็นฉัน?"

หญิง สาวส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ กรอกตาไปมาอย่างนึกรำคาญใจชายหนุ่มตรงหน้าเธอที่ดูเหมือนไหวพริบ และความฉลาดจะลดลงชั่วขณะ เอ่ยตอบด้วยเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย "ฉันแพ้คุณ... จะให้ฉันแก้มือกับคนอื่นหรือไงกัน"

ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองค่อยๆลดลงเรื่อยๆ ใกล้... จรไดยินเสียวลมหายใจของกันและกัน

"สุด ท้าย..." เสียงหวานเอ่ยอย่างแผ่วเบาราวกระซิบ ช่องว่างระหว่างริมฝีปากทั้งสองหดลงเรื่อยๆ "...ฉันก็แค่ถูกใจคุณ... เท่านั้นเอง..."

ดวงตาสีเขียวแก่เบิกกว้างกับสัมผัสที่ได้รับ แล้วค่อยๆปิดลงอีกครั้ง มือหนาเอื้อมไปคว้าร่างโปร่งเข้ามาใกล้ กระชับแน่นในวงแขน

"นี่ก็...เป็นเกมอีกเกมหนึ่งของเธองั้นเหรอ..." กระซิบถามเบาๆ ดวงตาสีน้ำเงินก็ทอประกายระยับให้กับคำถามของชายหนุ่ม

"จะว่าแบบนั้นก็ได้ เพียงแค่... คุณเป็นคนแรก และ... คนเดียวที่ฉันจะยอมเล่นเกมนี้ด้วย..."

กรีนหัวเราะหึๆออกมาเบา "กฏของเกมล่ะ"

"ไม่ มี... เกมนี่ไม่มีคนแพ้หรือคนชนะ มีแค่ฉันกับคุณเท่านั้น..." สิ้นเสียง ริมฝีปากอ่มก็ถูกประกบปิดอีกครั้ง พร้อมๆกับบทเพลงรักร้อนแรงที่เริ่มบรรเลง...

ตุบ!!!

เสียง ของปึกกระดาษที่กระทบกับโต๊ะเรียกให้เจ้าของดวงตาสีแดงเงยขึ้นมาจากเอกสารใน มือไปยังต้นเหตุที่ทำให้เกิดเสียง รอยยิ้มบางๆปรากกขึ้นมาบนใบหน้าคมคายแทบจะทันทที่รับรู้ถึงตัวตนของคนตรง หน้า เอ่ยทักเบาๆอย่างสนิทสนม "กลับมาแล้วเหรอกรีน"

ร่างสูงทรุดตัว ลงบนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆ ไม่ได้ตอบคำทักทายของบุรุษเจ้าของห้องแต่อย่างใด มือหนาเอื้อมไปปลดเนคไทของตัวเองดวงตาสีเขียวแก่ปิดลงอย่างล้าๆ

เร้ดผิวปากเบาๆกับภาพตรงหน้า เอ่ยถามกระเซ้าอย่างรู้สึกขำ " 'หล่อน' เล่นยากขนาดนั้นเชียว

ดวงตาสีเขียวแก่ตวัดไปมองคนถามทันที ริมฝัปากบางกระตุกยิ้มน้อยๆ หากแต่ยังไร้คำตอบใดๆ

"แค่ เจรจาซื้อขายข่าวนายถึงกับหายไปทั้งคืน... เกิดอะไนขึ้นหรือไง" คราวนี้น้ำเสียงของผู้พูดเต็มไปด้วยความจริงจัง เสียงที่ทำคนถูถามต้องลุกขึ้นมานั่งตรง รู้ดีว่าถึงเวลา 'เลิกเล่น'

"ไม่ มีอะไรมากกว่าหรอกเร้ด...แค่ตกลงอะไรกับเจ้าหล่อนนิดหน่อย" มือหนาชี้ไปยังปึกกระดาษตรงหน้า เอ่ยเสริมเรียบๆ "เกี่ยวกับข้อมูลที่นายต้องการ"

เจ้าของดวงตาสีแดงเหลือบมองปึกเอกสารที่ว่าก่อนหยิบไปเปิดดูช้าๆ

"ขอบใจกรีน"

"ไม่มีปัญหา... นายต้องการข้อมูลพวกนั้นเพื่อแก๊งค์เราไม่ใช่รึไง"

เร้ด วางปึกเอกสารลงตรงหน้า เบือนสายตัวไปยังร่างสูงของคนเป็นเพื่อนสนิท กวาดมองสำรวจคนตรงหน้าอย่างละเอียดละออ แล้วยิ้มออกมาบางๆเมื่อสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง คำพูดที่เอ่ยออกมาเต็มไปด้วยแววล้อเลียน

"ข้อตกลงกับเจ้าหล่อนที่ ว่า... เป็นที่มาของ 'รอยนี้' ของนายสินะ" ไม่ว่าเปล่า พลางชี้ไปยังต้นคอของตัวเองอันเป็นตำแหน่งของ 'รอยนี้' ที่ว่า

แล้ว ชายหนุ่มก็ต้องหัวเราะออกมาดังๆเมื่อเห็นอีกฝ่ายเอือมมือไปสัมผัสบริเวณที่ ว่าทันที ดวงตาสีแดงพราวระยับด้วยประกายขบขัน "เอ้า! บอกฉันได้รึยังล่ะว่าข้อตกลงที่นายว่ามันคืออะไร?"

กรีนถอนหายใจออก มาเบาๆ เพื่อนสนิทเขาเล่นใชทั้งลูกล่อลูกชนทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้อง การ... เหมือนหัวหน้าแก๊งค์คนปัจจุบันไม่มีผิด สมที่มีสายเลือดเดียวกัน

"ก็แค่..."

"สรุป ว่า... เจ้าหล่อน....ราชินีข่าวสารต้องการผูกขาดแหล่งข้อมูลของแก๊งค์เราให้ซื้อ ข่าวกับหล่อนเพียงรายเดียว แล้วคนที่ต้องไปเจรจาต้องเป็นนายเท่านั้นสินะ" เร้ดเอ่ยทวนโดยพูดถึงเพียงใจความสำคัญ

กรีนพยักหน้าเล็กน้อย อันที่จริง... เขาไม่ได้บอกอีกฝ่ายทุกอย่าง... ข้อตกลงสุดท้าย...

'สิบวัน... ' เสียงหวานเอ่ยขึ้นมาเบาๆ ดวงตาสีเขียวแก่ตวัดไปมองคนพูดช้าๆ

'คุณต้องมาพบฉัน... ทุกๆสิบวัน นี่เป็นข้อตกลงสุดท้าย...'

เสียงหัวเราะหึๆดังขึ้นแทนคำตอบรับ ก่อนชายหนุ่มจะปิดตาลงอีกครั้ง

'...ไม่มีปัญหา...'