บทที่ 4 : ออกเดินทางพร้อมกับการสร้างศัตรู (โดยไม่ได้ตั้งใจ)
Submitted by AquaTales on จ, 14/04/2008 - 15:51
?เร็วเข้าสิพี่เร้ด ! ? โกลด์ตะโกนเรียกเร้ดที่ยังคงอยู่ในบ้าน
?เฮ้ เร้ด ! เร็วๆ เข้าสิ? บลูตะโกนบอกต่อ
? เออๆ รู้แล้วๆ ? เสียงของเร้ดดังออกมาตามมาด้วยเสียงโครมครามจากของในบ้านก่อนที่เจ้าตัวจะ เดินออกมาในสภาพที่ค่อนข้างดูงัวเงียปนกับหงุดหงิดเล็กน้อย
?ไง พึ่งจะตื่นเหรอ พี่เร้ด? โกลด์ถามยิ้มๆ เมื่อเห็นสถาพของรุ่นพี่ที่เคารพตรงหน้า
?เออ?
?ทำไมถึงตื่นสายล่ะเร้ด เห็นว่าเมื่อวานกลับบ้านมาจัดของก่อนใครเพื่อนเลยนี่? บลูถาม
?? ก็ใช่?? เร้ดตอบขณะที่หันไปมองเยลโล่ว์ บราวน์และคริสกับลังยืนคุยกันอย่างสนุกสนานโดยไม่สนใจคนอื่นเลยซักนิดด้วย อารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อย
?งั้นเราก็ไปกันเลย? โกลด์พูดอย่างร่าเริงพลางลากเร้ดออกไป
?????????
? เร้ดแห่งมะสะระ ! ฉันขอท้าสู้กับนาย !? ชายคนหนึ่งตะโกนบอกเร้ด เมื่อเห็นแชมเปี้ยนโปเกมอนลีกและคนอื่นๆ เดินผ่านหน้าตนเอง ทั้งหมดหยุดเดินทันที แล้วหันไปมองหน้ากันเองราวกับกำลังตัดสินใจบางอย่าง ก่อนที่ชายหนุ่มที่ตัวเล็กที่สุดในกลุ่มจะถูกดันออกมาข้างหน้า
?ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเอาชนะลูกศิตย์ของฉันให้ได้ก่อนนะ? เร้ดพูด
บราวน์หันไปมองคนที่โมเมว่าเป็นอาจารย์ของตัวเองหน้าตาเฉยอย่างประหลาดใจ ก่อนคำพูดของเร้ดจะเอ่ยขึ้นมาสำทับ
?แสดงฝีมือของนายให้ฉันดูหน่อยสิ บราวน์?
ลูก ศิตย์จำเป็นส่ายหัววืด หันไปมองทางเพื่อนสมัยเด็กของตัวเองอย่างขอความช่วยเหลือ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงแค่รอยยิ้มน้อยๆ อย่างให้กำลังใจเท่านั้น
บราวน์ถอนหายใจเฮือกอย่างทำใจ แล้วค่อยหันไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้ท้าชิงตรงหน้า
?คาระจัง !? บราวน์ส่งโปเกมอนของตัวเองออกมาเตรียมพร้อม
?อาบ็อก !? อีกฝ่ายก็เรียกโปเกมอนของตัวเองออกมาเช่นกัน ก่อนจะตัดสินใจจู่โจมก่อน
?อาบ็อก พ่นพิษ ! ?
?คาระจัง !? บราวน์ตะโกน
คาระคาระยกกระดูกที่เป็นอาวุธของตัวเองขึ้นมาหมุนด้วยความเร็วสูง จนเกิดกำแพงลมขึ้นมาป้องกันเข็มพิษของอาบ็อก
???
?สุด?ยอด? โกลด์ร้องออกมาเบาๆ เมื่อเห็นเทคนิคในการต่อสู้ของบราวน์ เช่นเดียวกับซิลเวอร์และคริสที่จ้องมองอย่างทึ่งๆ
?ใช้กระดูกที่เป็นอาวุธมาใช้ป้องกันตัวเองได้ด้วยเหรอเนี่ย ไม่เลวเลย? กรีนเอ่ยชมเบาๆ
?ถ้ามีฝีมือขนาดนี้ทำไมถึงต้องให้พวกเรามาช่วยดูแลด้วยล่ะเนี่ย? เร้ดบ่น
?เพราะว่าคุณบราวน์น่ะเป็นทะ อุ๊บ !? คริสที่หายตกตะลึงแล้วหันมาตอบแต่โดนเยลโล่ว์วิ่งมาปิดปากซะก่อนที่จะพูดจบ
?เพราะว่าบราวน์ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงน่ะค่ะ? เยลโล่ว์ตอบแทน
เร้ดและกรีนทำท่าเหมือนไม่ค่อยจะเชื่อซักเท่าไรแต่ก็ต้องเลิกสนใจไปก่อนเมื่อโกลด์ร้องขึ้น
?อ๊ะ ! ดูสิ? พลางชี้ไปทางบราวน์ที่กำลังต้อนศัตรูจนๆ มุม และกำลังจะปิกศึก
?คาระจัง สันดาบ แล้วต่อด้วยบูมเมอแรงกระดูก?
ท่า โจมตีต่อเนื่องของคาระคาระทำให้อาบ็อกของคู่ต่องสู้หมดสภาพทันที แต่ทว่ายังไม่จบแค่นั้นเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอบรับในความพ่ายแพ้ และทำท่าเหมือนจะทำร้ายบราวน์ แต่ก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้น ร่างของชายคนนั้นก็ถูกแช่แข็งไปในทันที ด้วยฝีมือของออมไนต์ของเยลโล่ว์ที่ยืนมองอย่างเฉยชา ผิดกับปกติ
?เย ลโล่ว์?? บราวน์ร้องออกมาเบาๆ ส่วนคนอื่นๆ ก็ถึงกับชะงักไปในทันทีเมื่อเห็นเยลโล่ว์จัดการกับชายคนนั้นในชั่วพริบตา โดยแทบจะไร้ความปรานี ต่างกับเยลโล่ว์ที่ทุกคนรู้จักเหลือเกิน
?? บราวน์ ! ไม่เป็นไรใช่มั้ย แล้วมันเกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมคนๆ นี้ถึงถูกแช่แข็งได้ ? เยลโล่ว์ถามอย่างประหลาดใจเมื่อหันไปเห็นชายคนที่บราวน์สู้ด้วยกลายเป็นรูป ปั้นปฏิมากรรมน้ำแข็ง
?เธอ?ไม่รู้ตัวเลยเหรอเยลโล่ว์?? บราวน์ถาม
??ฉัน?ไม่รู้??
เกิดความเงียบขึ้นในทันทีที่เยลโล่ว์พูดจบ
? พลังจากจิตใต้สำนึกของเยลโล่ว์ตื่นขึ้นมาแล้วงั้นเหรอ ไม่สิ คงเป็นแค่ปฏิกิริยาตอบโต้มากกว่า เมื่อเห็นบุคคลที่ต้องปกป้องจะถูกทำร้าย ร่างกายถึงขยับไปเองสินะ? บราวน์คิดในใจ
?เริ่มแล้วงั้นเหรอ ภาระหน้าที่ที่เราต้องทำน่ะ หน้าที่ๆต้องปกป้องคนๆ นั้น หน้าที่ของผู้เป็นผู้พิทักษ์แหงป่าโทคิวะ? เยลโล่ว์คิด ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ทำไมเธอถึงจะไม่รู้ตัว ทว่าก่อนหน้าที่สมองจะสั่งการ ร่างกายมันก็ขยับไปเองเสียแล้ว ขยับไปตามคำสั่งจากจิตใต้สำนึกว่าให้ปกป้องบราวน์ ผู้ที่เป็นทั้งเพื่อนสนิท และเป็น?เจ้านายด้วยในเวลาเดียวกัน
บุคคลแห่งชะตากรรมที่ต้องปกป้อง
ความ เงียบที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาเรื่อยๆ ทำให้บรรยากาศตรงหน้าเริ่มอึดอัด ก่อนที่บลูจะตัดสินใจทำลายความเงียบขึ้นด้วยการวิ่งเข้าไปหาบราวน์
?บราวน์ เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?
บราวน์ตีสีหน้างงๆ ก่อนจะกระจ่างขึ้นเมื่อได้ยินเสียงกระซิบอธิบาย
?พวกฉันบอกเจ้าเร้ดไปว่า ร่างกายของนายไม่ค่อยแข็งแรง เพราะฉะนั้น แสดงให้สมบทบาทหน่อยนะ?
บราวน์พยักหน้าช้าๆ แล้วคอยๆ เอ่ยขึ้นเบาๆ พร้อมทำท่าโซเซเล็กน้อย
?แค่หน้ามืดนิดหน่อยนะครับ ไม่เป็นอะไรหรอก?
ทั้งคริสและเยลโล่ว์ที่รู้ว่าบราวน์กำลังแสดงตามบท ก็เข้าไปทำท่าเป็นห่วงคอยช่วยเสริมให้ละครบทนี้แนบเนียนยิ่งขึ้น
?ถ้าไม่ไหวก็พักก่อนก็ได้นะคะ เราไม่ได้รีบร้อนมาก? คริสพูด
?นั่นสินะ ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนนะ บราวน์? เยลโล่ว์รีบพูดต่อ
? อะ อืม? คราวนี้บราวน์ไม่ต้องแกล้งทำหน้าซีดอีกแล้วเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังถูกจ้อง มองมาด้วยสายตาอาฆาต ที่หนุ่มๆ ส่งมาให้แทนความเป็นห่วงเป็นใยที่ควรจะได้รับ
บราวน์ต้องพยายามไม่สนใจสายตาพวกนั้นที่คอยส่งมาให้เป็นระยะๆ จนกระทั่งออกจากมะสะระ
??????????
?เยลโล่ว์ เมื่อกี้เธอไม่รู้ตัวจริงๆเหรอ? บราวน์กระซิบถามเยลโล่ว์เบาๆ ขณะที่ชะลอความเร็วในการเดินลงเพื่อเว้นระยะห่างจากคนอื่น
? รู้ตัวสิ เพียงแต่ว่าร่างกายมันขยับไปเองเท่านั้น ส่วนที่ตอบว่าไม่รู้ตัวน่ะ เพราะว่าถ้าฉันตอบมารู้ตัวมันก็ต้องมีปัญหาตามมาทีหลัง? เยลโล่ว์ตอบ
?งั้นเหรอ แปลว่า ไอ้พลังบ้าๆ ในตัวฉันมันกำลังจะตื่นแล้วซินะ เยลโล่ว์ถึงมีปฏิกิรายาตอยสนองแบบนั้นน่ะ?
?อย่าคิดมากไปเลยน่าบราวน์ ก็มันช่วยไม่ได้นี่น่า เพราะชะตามันกำหนดไว้แล้วนี่ ว่าฉันเป็นผู้ปกป้องน่ะ? เยลโล่ว์ปลอบใจเบาๆ
?นั่นสินะ? บราวน์กระซิบ
??????????
บนต้นไม้ไม่ไกลจากทั้งคู่นัก มีร่างสองร่างยืนอยู่ โดยที่สายตาจับจ้องยังทั้งคู่ในทุกๆ อิริยาบท
? พี่ จะเอาไงดีล่ะ ท่าทางว่าพลังของบราวน์น่ะ ใกล้จะตื่นเต็มที่แล้วนะ แถมอีกฝ่ายยังรับรู้ถึงการคงอยู่ของเยลโล่ว์แล้วด้วย ถ้าคราวนี้บราวน์ถูกจับตัวไปอีกต้องแย่แน่ๆ? ร่างเล็กกว่าเอ่ยอย่างเป็นกังวล
?รอไปก่อน ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่จะต้องทำอะไร เราต้องงรอไปก่อน? ร่างสูงตอบ
?รอ รอ รอ พี่มีแต่คำนี้รึไง คราวก่อนก็เพราะพี่บอกให้รอน่ะแหละ บราวน์ถึงถูกจับตัวไปน่ะ? ร่างเล็กพูดอย่างหงุดหงิด
?หรือตอนนั้นเธออยากออกไปโดยที่ไม่มีพลังล่ะ อย่าลืมสิว่าพลังของพวกเราน่ะ โดนกักเอาไว้?
?จ้า จ้า รู้แล้วๆ?
?แล้วทางนั้นเป็นยังไงบ้างล่ะ ยังปลอดภัยอยู่รึเปล่า?
? อืม?ยังปลอดภัยดี ไม่ต้องห่วง แต่เจ้าพวกนั้นก็ไม่เลวนะ รู้ด้วยว่าพลังของพวกเราน่ะ จะช่วยได้? ร่างเล็กเอ่ยอย่างอารมณ์ดีแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจากคู่สนทนา
?พี่??
?ชู่?เงียบก่อน มีคนกำลังมา?ทางนี้?
แล้วทั้งสองร่างก็หายไปจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว
??????????
ซักพัก บนต้นไม้ต้นเดียวกันนั้นก็ปรากฏร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง
? ดาโก้นะดาโก้ ดันให้งานแบบนี้มาซะได้ คอยดูนะกลับไป จะเอาคืนให้สาสมเลย? ริมฝีปากเรียวได้รูปบ่นเบาๆ ก่อนเครื่องมือสื่อสารหน้าคชตาประหลาดชนิดหนึ่งจะดังขึ้น หญิงสาวยกมันขึ้นมากดรับอย่างหงุดหงิด
???
?คุณมารีน ?? เสียงปลายทางเป็นเสียงของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง
?ใช่ มีอะไร?
??สถานการณ์ทางนั้นเป็นยังไงบ้างครับ? เสียงเด็กหนุ่มคนเดิมถาม ก่อนอีกเสียงจากด้านนั้นจะดังตามมาติดๆ
?คุณมารีน บราวน์?บราวน์ปลอดภัยรึเปล่าคะ?
มารีนหัวเราะเบาๆ เมื่อแว่วเสียงเถียงกันของทั้งคู่ดังมาตามสาย
?ไม่เป็นไรจ๊ะ ถ้าตอนนี้ล่ะก็ยังปลอดภัยอยู่ ไม่ต้องเป็นห่วง?แล้วทางพวกเธอเป็นยังไงบ้างล่ะแอมเบอร์ อเมทิสต์?
?ไม่ไหวครับ ไม่ได้เรื่องเลย สองตัวนั้นหนีไวเป็นบ้า ตามไม่ทันเลย?
?งั้นเหรอ?
ทั้งสองฝ่ายยังคงคุยกันอีกซักพักจึงวางสาย มารีนเบนความสนใจกลับไปยังกลุ่มคนข้างล่าง โดยเฉพาะ เด็กสาวในร่างเด็กหนุ่ม
ริมฝีปากเรียวกระซิบเอ่ยกับสายลมเบาๆ
?ขอให้ปลอดภัยเถอะนะ บราวน์
?????????-
?นี่พี่ ตกลงจะเอาไง ท่าทางว่าคนคนนั้นจะมาคอยดูแลพวกบราวน์ต่อแล้วนะ ไม่กลับไปจะดีเหรอ เราออกมานานแล้วด้วย? ร่างเล็กเอ่ยถาม
?นั่นสินะ งั้นกลับกันก็ได้ ในเมื่อที่นี่มี ?นางฟ้าแห่งวารี? อยู่ด้วยแล้วทั้งคนนี่น่า?
?นางฟ้าแห้งวารี ? ?
? สมยาที่มอบให้กับหญิงสาวผู้ใช่โปเกมอนน้ำได้เก่งที่สุด มารีน รึอีกชื่อที่คนเรียกกัน อคัวมารีน นางฟ้าแห่งวารี? ผู้เป็นพี่เอ่ยเบาๆ อย่างชอบใจ
?ไม่คิดว่าจะลงทุนมาเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองด้วยตัวเองเลยนะเนี่ย แบบนี้ก็คงวางใจได้แล้ว?
?แปลว่า??
?อือ กลับกันเถอะ?แอรีส? ร่างสูงเอ่ยก่อนทั้งคู่จะหายตัวไป
?????????-
?เกรย์?เรียกตัวพวกนั้นมาซิ?
?พวกนั้น?เพื่อจัดการเจ้านั่นหรือครับ คนที่เป็นผู้พิทักษ์แห่งโทคิวะ?
?ใช่ รวมทั้งจับตัวนกน้อยที่บินหนีไปกลับมาด้วย?
??ครับ บอส? เกรย์เอ่ยเบาแล้วเดินออกจากห้องไป
ทันทีที่เด็กหนุ่มออกไป ชายกลางคนก็เอ่ยขึ้น
?ออกมาเถอะ กราวิตี้?
จบ คำพูด จากห้องที่ว่างเปล่าก็มีเด็กหนุ่มวัยใกล้เคียงกับเกรย์เดินออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นใบหน้าคมคาย และเรื่อนผมสีเข้ม ที่รับกับนันย์ตาสีเลือดคู่นั้น
?เจ้านั่น?เจ้าเกรย์น่ะ ไว่ใจได้หรือครับ?
?ฉันไม่ได้ไว้ใจเจ้านั่น? คำตอบที่คนฟังขมวดคิ้วแล้วแย้งขึ้น
?ไม่ไว้ใจ แต่ให้เป็นถึงมือขวาของท่านน่ะหรือครับ?
?เจ้านั่นมีประโยชน์ ใช้งานได้ ตราบใดที่มันยังไม่โผล่หางออกมา เราก็ต้องทำเหมือนปกติ?
???
?ระหว่างนี้ ฉันฝากจัดการอย่างอื่นด้วยนะ กราวิตี้?
?ครับ?ท่านฮิจิริ? กราวิตี้ตอบรับเบาๆ แล้วค่อยๆ หายตัวกลับเข้าไปในเงามืด ทิ้งให้ห้องว่างเปล่าเช่นเดิม
? หึ?แผนของแกน่ะ ฉันมองออกหมดแล้วดาโก้ แกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ไม่ว่ายังไง พลังนั่นก็ต้องตกมาอยู่ในมือของข้าอยู่ดี ไม่ว่าช้าหรือเร็วก็ตาม ฮ่าๆ ๆ ๆ ?
?????????????
ปี๊บ !
เสียงเครื่องมือสื่อสารดังขึ้น
?คุณดาโก้เหรอครับ คือว่า??
